Taalbasis voor Bali: handige Indonesische zinnen voor reizigers

Indonesisch (Bahasa Indonesia) is de nationale taal, en in de toeristische gebieden van Bali brengen die plus Engels je door zowat elke situatie heen. Je hoeft het niet vloeiend te spreken. Menu's, borden en personeel in Kuta, Seminyak, Ubud en Canggu hebben elke dag met Engels te maken, dus een reiziger redt zich zonder een woord Indonesisch. Dat gezegd: een paar beleefde zinnetjes maken veel goed en worden echt gewaardeerd. Indonesisch is ook opvallend makkelijk te leren: het gebruikt het Latijnse alfabet, heeft geen lastige tonen, en woorden worden meestal uitgesproken zoals ze geschreven zijn.

De twee zinnetjes die je bovenal moet kennen zijn terima kasih (dank je wel) en het antwoord daarop sama-sama (graag gedaan). Voeg toe: tolong (alsjeblieft, als je om iets vraagt), permisi (pardon, om langs te lopen of aandacht te krijgen) en maaf (sorry). Voor ja en nee gebruik je ya en tidak. Een simpel halo werkt als hallo. Geen van deze hoeft perfect uitgesproken te worden om aan te komen: terima kasih zeggen tegen een chauffeur, een warungkok of een winkeleigenaar levert bijna altijd een warme glimlach op, ook al struikel je erover.

Indonesische begroetingen veranderen met het tijdstip van de dag, allemaal gebouwd op het woord selamat, dat grofweg veilig of wel betekent. Gebruik selamat pagi 's ochtends, selamat siang midden op de dag, selamat sore in de late namiddag, en selamat malam 's avonds. Weet je niet hoe laat het is, dan is een simpel halo altijd veilig. Bij het afscheid zegt de vertrekkende persoon selamat tinggal en de blijvende selamat jalan, al doen een vriendelijke zwaai en terima kasih het net zo goed.

Voor winkelen en markten is het meest bruikbare woord berapa, wat hoeveel betekent, vaak gehoord als berapa harganya (hoeveel kost het). Getallen helpen ook: satu, dua en tiga zijn één, twee en drie, en ribu betekent duizend, dus lima puluh ribu is vijftigduizend roepia. Meer heb je zelden nodig om een prijs te begrijpen. Op markten verzacht een glimlach en het woord boleh (mag ik, of is het toegestaan) elk afdingen, en terima kasih sluit het gesprek beleefd af, of je nu koopt of niet.

De uitspraak is grotendeels eenvoudig, met een paar gewoontes die het waard zijn te kennen. De letter c klinkt als de tj in tja, dus kecil (klein) klinkt als ke-tsjiel. Klinkers zijn zuiver en kort, en bij de meeste woorden valt de klemtoon zacht op de voorlaatste lettergreep. Terima kasih komt er ongeveer uit als tuh-RIE-mah KAH-sie. Je hoeft dit niet onder de knie te krijgen. Langzaam en duidelijk spreken telt meer dan een perfect accent, en de mensen zijn geduldig met bezoekers die het proberen. Een beetje moeite valt op en wordt veel meer gewaardeerd dan elke klank precies goed hebben.

Balinees is een aparte lokale taal, los van het Indonesisch, en je hoort het misschien bij Balinese families en tijdens ceremonies. Als bezoeker wordt niet van je verwacht dat je het leert, en Indonesisch werkt overal op het eiland. De meeste Balinezen spreken Indonesisch naast hun eigen taal, en velen die in het toerisme werken spreken ook prima Engels. Loop je vast, dan overbrugt een vertaalapp het gat in seconden, al heeft die een dataverbinding nodig om onderweg goed te werken, en daar bewijst een Goodbars eSIM zijn nut. Een handvol van de zinnetjes hierboven opent nog altijd meer deuren dan welke app dan ook.