eSIM of pocket wifi in Japan: wat kies je

Een pocket wifi is één gehuurde router die meerdere apparaten delen; een eSIM is een digitale simkaart op elke telefoon, dus het aantal mensen in je gezelschap beslist het grootste deel. Japan is hierin bijzonder: pocket wifi huren is al lang een gewoonte voor bezoekers, en de verhuurbalies op de luchthavens bestaan omdat genoeg mensen het nog steeds doen. Voor een gezin of groep die samen reist kan één apparaat de goedkoopste manier zijn om iedereen online te houden. Voor een soloreiziger of een stel, en voor iedereen die overdag uit elkaar gaat, is een eSIM simpeler: niets op te halen, te dragen, op te laden of terug te brengen.

Je boekt het apparaat online voor de reis, haalt het bij een verhuurbalie op de luchthaven als je landt, gebruikt het als gedeelde hotspot en levert het weer in voor je naar huis vliegt. Dit is in Japan een echt ingeburgerde manier van reizen, geen randverschijnsel, en de balies horen voor veel bezoekers bij de aankomstroutine. Het apparaatje is een kleine router op batterij: je zet hem aan, iedereen gaat op zijn netwerk, en één databundel dekt het hele gezelschap. De verplichtingen horen erbij. Je bent verantwoordelijk voor de hardware, je moet op tijd op de luchthaven zijn om hem in te leveren, en je draagt er een lader voor mee naast die van jezelf.

Een eSIM is per telefoon: je installeert hem vanaf een code voor je van huis gaat, zet hem aan bij de landing, en er komt niets fysieks aan te pas. Geen balie bij aankomst, geen borg, geen apparaat om kwijt te raken, geen inlevermoment op je laatste ochtend, en je eigen nummer blijft actief voor gesprekken en bankcodes. De keerzijde is dezelfde munt: een eSIM dekt één telefoon, dus vier reizigers hebben er vier nodig, en ieders data is van henzelf. Goodbars verkoopt een Japan eSIM die je thuis installeert en aanzet als je landt; hij draait op NTT docomo, gemeten naar het aantal mobiele contracten het grootste mobiele netwerk van Japan, en onze dekkingspagina voor Japan laat zien waar dat netwerk bereik heeft en wat onafhankelijke snelheidstests meten. Je telefoon moet wel eSIM ondersteunen, wat de meeste modellen van de laatste jaren doen, en hij mag niet netlock hebben.

Het praktische nadeel van een gedeelde router is dat iedereen afhangt van één apparaatje met één batterij. Iemand moet hem dragen, 's nachts opladen en binnen bereik van de rest blijven. In Japan wringt dat laatste meer dan je verwacht, want mensen splitsen zich constant op: de één gaat bij zonsopgang naar een heiligdom, de ander staat in de rij voor een kaartje, de derde brengt de boodschappen naar het hotel, en alleen wie het kastje vasthoudt heeft nog data. Een lege batterij in de middag zet de hele groep tegelijk offline, en een apparaat dat in de trein blijft liggen is zowel een storing als een rekening.

Puur qua geld verdeelt één gehuurd apparaat zich over meerdere mensen, dus een groep kan per persoon minder betalen dan diezelfde groep met losse eSIMs. Die rekensom kantelt snel naarmate de groep kleiner wordt: een soloreiziger draagt de hele huur alleen en is vrijwel altijd beter af met een eSIM. Dus: kies pocket wifi als je een gezin of groep bent die echt de hele dag samen optrekt en één rekening wil. Kies een eSIM als je alleen of met z'n tweeën bent, als je groep uit elkaar gaat, of als je simpelweg geen ophalen en inleveren wilt toevoegen aan een reis waarin je al treinen moet halen.