Japan reisgids

Tokio, Kioto en Osaka in die volgorde is de route die de meeste eerste bezoeken nemen, en die verdient zijn reputatie: de schaal en de wijken van de hoofdstad, de tempels van Kioto en de oude straten van Gion, het eten van Osaka en de makkelijke dagtrips naar Nara en Hiroshima. De shinkansen verbindt Tokio en Kioto in ruim twee uur, en Kioto en Osaka liggen een kwartier uit elkaar, dus twee weken dekken de drie zonder haast. Hakone, Kanazawa en het Kii-schiereiland zijn de gebruikelijke toevoegingen; Hokkaido in de winter en Okinawa in de zomer zijn aparte reizen.

Twee dingen verrassen Europeanen: hoe ver contant geld nog gaat bij kleine restaurants en tempels, en hoeveel je loopt. Beide zijn makkelijker met een kaart, een vertaalcamera en de trein-app open.

Europese paspoorten komen Japan zonder visum binnen voor een verblijf tot 90 dagen als tijdelijke bezoeker; het ministerie van Buitenlandse Zaken houdt de lijst bij. Met Visit Japan Web, de dienst van het Digital Agency, regel je de immigratie- en douanestappen online voor je landt en toon je bij de balie een QR-code, en bezoekers gebruiken het ook voor taxfree winkelen; het is de tien minuten op je wifi thuis waard. De immigratie fotografeert elke buitenlandse bezoeker en neemt vingerafdrukken; bewaar het gestempelde paspoort, want hotels en taxfree-balies vragen ernaar. Japan plant een elektronische reisvergunning, JESTA, die de immigratiedienst in het fiscale jaar 2028 wil invoeren; die bestaat nog niet, dus er valt niets aan te vragen.

Narita is het vliegveld dat de meeste langeafstandsvluchten uit Europa gebruiken: zo’n 60 km ten oosten van het centrum van Tokio en 42 miljoen passagiers in 2025. Twee treinen maken het verschil: de Narita Express naar Tokyo Station en Shinjuku in ongeveer een uur, en de Keisei Skyliner naar Ueno in zo’n veertig minuten; beide vertrekken vanaf het station onder de terminals en beide verkopen kaartjes met korting aan buitenlandse bezoekers. Een taxi is een lange, dure rit, en de limousinebussen zijn de uitwijk als je te veel koffers hebt. Haneda, dichter bij de stad, bedient de andere helft van de vluchten. Operatorbalies en automaten in de aankomsthal verkopen toeristen-SIMs; een thuis geïnstalleerde eSIM is de rij die je overslaat, en de trein-app heeft hem nodig voor je het perron hebt gevonden.

Lente en herfst zijn de seizoenen waar Japan beroemd om is, en die je vroeg boekt: kersenbloesem van half maart tot in april, herfstkleuren van eind oktober tot begin december, en beide schuiven elk jaar een beetje. De zomer is de lastige. Het regenseizoen, tsuyu, hangt van begin juni tot half juli boven het grootste deel van het land; augustus in Tokio heeft gemiddeld een dagmaximum boven 31°C met bijpassende luchtvochtigheid; en tyfoons trekken van juni tot december over de eilanden, met een piek van juli tot september, wanneer een treinlijn of een vlucht met een dag waarschuwing kan worden geschrapt. De winter is droog en helder aan de Pacifische kant, en de goedkoopste tijd voor de gouden route.

Nergens anders werkt de telefoon van een reiziger zo hard. Stationsnamen staan in Latijnse letters, maar perrons, uitgangen en kaartautomaten zijn een doolhof dat de ov-app oplost; menukaarten, borden en automaten zijn waar de vertaalcamera zichzelf terugverdient; restaurants, ryokans en zelfs tempels draaien op QR-reserveringen; en een tyfoonwaarschuwing komt binnen als melding. Goodbars verkoopt een Japan-eSIM die je thuis installeert en aanzet als je landt. Hij draait op NTT docomo, gemeten naar het aantal mobiele contracten het grootste mobiele netwerk van Japan, en onze dekkingspagina voor Japan laat zien waar dat netwerk bereik heeft en wat onafhankelijke snelheidstests meten.