Wandelen in Japan: de bergen, de parken en wat je eerst checkt

Japanse bergen zijn in het vervoerssysteem verwerkt in plaats van ervan afgescheiden. De Japanse Alpen doorsnijden Honshu, en de toppen boven centraal Honshu zijn al eeuwen voorwerp van verering en pelgrimage, vandaar de schrijnen op hoogte en paden die generaties lang gelopen zijn. Het spoornet telt 27.182 kilometer verdeeld over tientallen bedrijven, dus de meeste startpunten liggen op een trein en een streekbus afstand, en IC-kaarten als Suica dekken die laatste stukken. Paden zijn bewegwijzerd, vaak alleen in het Japans zodra je de bekende routes verlaat. Het seizoen, niet de afstand, bepaalt meestal of een route open is.

De Fuji is degene waar iedereen naar vraagt, en het is een serieuze berg, geen lange wandeling. Het is een actieve stratovulkaan met een top op 3.776 meter, de hoogste van Japan, en hij barstte voor het laatst uit van 1707 tot 1708. Hij ligt zo'n 100 kilometer ten zuidwesten van Tokio en is op heldere dagen vanuit de stad te zien. Sneeuw bedekt de kegel ongeveer vijf maanden per jaar, en de seizoensmuts verschijnt gemiddeld op 2 oktober, een goede hint over wanneer het klimvenster sluit. De Fuji is een van de Drie Heilige Bergen van Japan, samen met Tate en Haku, en kwam op 22 juni 2013 als cultureel erfgoed op de werelderfgoedlijst. Klimregels, openingsdata en kosten worden lokaal bepaald en veranderen, dus check de pagina's van de prefectuur voor je plant.

De Japanse Alpen zijn drie ketens, geen een: de Hida, de Kiso en de Akaishi. De naam werd bedacht door de Engelse archeoloog William Gowland, die alleen de Hida bedoelde, en werd populair gemaakt door de missionaris Walter Weston, wiens gedenkplaat bij Kamikochi staat. Kamikochi is de logische basis, een dal met alpien klimaat en wandelingen die geen topaanval vragen. De kabelbanen doen hier veel werk: de Komagatake-kabelbaan opende in 1967, de Shinhotaka-kabelbaan in 1970, en de Tateyama Kurobe Alpine Route was volledig open in 1971. Die tillen je in minuten het hooggebergte in, wat een tweedaagse route in een middag verandert.

Dit zijn de twee gebieden waar je 's ochtends wandelt en 's middags in het water ligt. Nikko beslaat een groot deel van landelijk Tochigi, zo'n 140 kilometer ten noorden van Tokio, met hoogtes van 200 tot 2.000 meter en een lange lijst warmwaterbronnen. Het is naar Japanse maatstaven koud en nat: de jaargemiddelde temperatuur ligt rond 7 graden en de jaarlijkse neerslag rond 2.202 millimeter, dus regenkleding is geen optie maar een must. De schrijnen en tempels, 103 bouwwerken in totaal, kwamen in 1999 op de werelderfgoedlijst. Hakone is milder, rond 13 graden per jaar, en is gebouwd rond het Ashimeer, de Hakone-schrijn en warmwaterbronnen met zicht op de Fuji.

Niet elke wandeling in Japan vraagt een dag en bergschoenen. Op het eiland Itsukushima, beter bekend als Miyajima, reikt de berg Misen tot 535 meter en brengt de Miyajima-kabelbaan je tot op 30 minuten lopen van de top, wat er een halve dag van maakt in plaats van een project. Nara Park, aangelegd in 1880 en 502 hectare groot aan de voet van de berg Wakakusa, is vlak wandelen door tempelterreinen met meer dan 1.200 wilde sikaherten; behandel ze als wild, want tussen 2017 en 2018 raakten minstens 164 mensen door hen gewond. Allebei werken als pauze tussen stadsdagen en geen van beide vraagt meer dan schoenen waarop je trappen loopt.

De Britse FCDO noemt hoogteziekte als risico in delen van Japan, en het weer is de andere helft van het probleem. Het tyfoonseizoen loopt van juni tot december, met een piek van juli tot september, en aardbevingen kunnen altijd gebeuren, dus houd de waarschuwingen van het Japanse meteorologisch agentschap aan en handel ernaar in plaats van de route af te maken. Het alarmnummer is 119 voor een ambulance. De medische voorzieningen zijn van hoge kwaliteit maar de behandeling is duur en je moet erop rekenen de hele rekening zelf te betalen, en een ziekenhuis kan je verzekering controleren voor het je behandelt, dus een reisverzekering die bergactiviteiten dekt is geen formaliteit. Goodbars verkoopt een Japan-eSIM die je thuis installeert en aanzet als je landt; hij draait op NTT docomo, gemeten naar het aantal mobiele contracten het grootste mobiele netwerk van Japan, en onze dekkingspagina voor Japan laat zien waar dat netwerk bereik heeft en wat onafhankelijke snelheidstests meten.